کتاب یک گام تا خدا (استاد فرحزاد)

کتاب یک گام تا خدا قرار است ما را از خود بی خود کند تا با رهایی از تکبر و خودخواهی به خدا برسیم. حجت‌الاسلام حبیب‌الله فرحزاد با بهره‌گیری از آیات و روایات به طرح و تفسیر موضوعاتی از قبیل غضب، خودشکنی، تواضع و فروتنی، عظمت خداوند، برتری خواهی، تحقیر، منشا گرفتاری‌ها، دنیاپرستی، برون‌رفت از خودپسندی، عبرت آموزی از شیطان و راههای مقابله با تکبر پرداخته‌است.

حتما شما هم شنیده‌اید که می‌گن:

         افتادگی آموز اگر طالب فیضی            هرگز نخورد آب زمینی که بلند است

بسیاری از عالمان و بزرگان ما از کودکی درس دوری از تکبر و تواضع را در گوش‌مان زمزه کرده‌اند. از عارفان و علمای اخلاق هم بسیار شنیده‌اید که:

         یک قدم بر سر وجود نهی          وان دگر در بر وَدود نهی

پس ذبح تکبر اصلی‌ترین عامل در رسیدن به خداست. اما چرا نمی‌رسیم؟ مشکل کجاست؟ کتاب یک گام تا خدا راه می‌نماید و ما را به راه می‌خواند.

هدف اصلی این کتاب ایجاد تحولی از درک انسان از خود و رابطه‌اش با خداست تا از این رهگذر به تسلیم و فروتنی در برابر اراده الهی برسیم و حقیقت انسانی را در ارتباطی عمیق با خداوند آشکار کنیم. در بخش‌های مختلف کتاب به خطرات تکبر و خودخواهی اشاره شده است‌ و تواضع به عنوان نقطه مقابلش واکاوی شده و راه دستیابی به آن نیز ذکر گردیده‌است.

چرا باید کتاب یک گام تا خدا را مطالعه کنیم؟

اولین گناه را شیطان از سر تکبر مرتکب شد. پس ذره‌ای از این صفت رذیله آدمی را به تباهی می‌کشاند. کتاب حاضر این مهم را برآورده می‌سازد.

کتاب یک گام تا خدا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

دوستداران اخلاق اسلامی، علاقه‌مندان به پیشرفت بر مدار خدا و هر کسی که دوست دارد بنده محبوب خدا شود می‌تواند از این پیشنهاد استفاده کند.

برشی از کتاب یک گام تا خدا:

بزرگی می‌فرمود هر زمین خوردنی زمین خوردن نیست و هر بالا رفتنی بالا رفتن نیست. شیطان بالا رفت، معلم ملائکه شد، در آسمان چهارم عبادت کرد. اما سرنگون شد و زمین خورد. فطرس ملک زمین خورد. ترک اولایی مرتکب شد. و پر و بال او سوخت. به گهواره امام حسین (ع) پناهنده شد، توبه کرد و دربان امام حسین (ع) شد. تمام سلام‌ها و پیغام‌هایی که مردم به امام حسین می‌دهند، او واسطه رساندن آنهاست. او نوکر امام حسین شد. پس هر زمین خوردنی زمین خوردن نیست. هر بالا رفتنی هم بالا رفتن نیست. خطر آن بالا رفتنی که غرور بیاورد بسیار بسیار بیشتر از گناه است. البته باید مراقب باشیم یک وقت گناه را توجیه نکنیم.